Šah
Šah se pojavio jednog davnog datuma, koji se gubi u magli proteklih vijekova. Istoričari tvrde da je ugledao svjetlost dana prvi put u Indiji, u svom prvobitnom obliku „čaturangi“. Kasnije je pretrpio izvjesne modifikacije i prije nego što je dobio današnje ime bio je „šatrandž“.
Ali o tome kada je i gdje je nastao šah još i danas se ništa ne zna pouzdano a šahovski pisci i hroničari pribjegavaju raznim anegdotama i legendama o njegovom postanku. Pouzdano se zna jedino da je njegova pradomovina negdje u Aziji, sa najprihvatljivijom pretpostavkom da bi to moglo da budu Persija ili Indija.
Inače, šahovska igra prvi put se spominje 600. godine nove ere u persijskom spjevu „Karanamak“, o životu vladara Artakserksesa. Prva šahovska knjiga objavljena je u Arabiji u IX vijeku, a najstarija zabilježena partija datira iz X vijeka a odigrana je u Indiji.
Šah je takva intelektualna djelatnost koja u sebi sadrži i u kojoj se sučeljavaju komponente i sporta i umjetnosti i nauke. Šah može da bude osim toga i igra, zabava i razonoda. U šahu se najbolje ogledaju čovječiji temperament i karakter. Šah je i matematika i geometrija. Šah je borbena vještina u kojoj se mora planirati, smišljati, u kojoj bolji strateg pobjeđuje. Šah je, jednom riječi, život u malom.
Poznato je da i slijepa i slabovida lica veoma rado i često igraju ovu drevnu igru, a pojedini od njih postižu vrhunske rezultate, ne samo u međusobnim nadmetanjima, nego i u konkurenciji šahista bez oštećenja vida.
Šahovska tabla je prilagođena slijepim šahistima u smislu da su crna polja ispupčena, fizički izdignuta, u odnosu na bijela, a boja figura se razlikuje također zavisno od neke fizičke oznake na samim figurama. Međutim, pošto je šah misaona igra mnogi slijepi sve kombinacije stvaraju u glavi „igra na slijepo“ tako da šahovska tabla služi više kao mjesto gdje se odigravaju već unaprijed smišljeni potezi i kombinacije.
Istorija šaha među slijepima od 1960. godine do danas je bogata i slavna. Do Sada je odigrano dvanaest olimpijada slijepih šahista, a na svim je nastupila i reprezentacija Saveza slijepih Jugoslavije odnosno Srbije i Crne Gore. Na prve dvije osvojili su zlatne, a na narednih sedam srebrene medalje. Kao najbolji slijepi šahisti ističu se: Milenko Čabarkapa iz Beograda koji je kao dosadašnji rekorder učestvovao na jedanaest olimpijada, na prvom i drugom svjetskom prvenstvu slijepih šahista 1966. i 1970. u Njemačkoj i Holandiji osvoio je prvo mjesto, a 1975. u Njemačkoj na trećem svjetskom prvenstvu bio je treći. Godine 1960. kao jedini slijepi učesnik pobjedio je na međunarodnom majstorskom turniru koji se odigrao u Italiji (La Specija), na otvorenom međunarodnom velemajstorskom turniru koji se odigrao u Opatiji 1985. u konkurenciji 205 šahista zauzeo je trinaesto mjesto. Gospodin Milenko Čabarkapa je jedini slijepi šahista sa područja bivše Jugoslavije koji nosi šahovsku titulu Internacionalni majstor. Slijepi šahista FIDE majstor Dragoljub Baretić iz Novog Sada osvoio je bronzanu medalju na trećem svjetskom prvenstvu slijepih šahista koje se održalo 1978. u Brižu, a 1965. i 1966. bio je prvak Vojvodine u konkurenciji šahista koji nemaju oštećenje vida. Kao jedini slijepi šahista 1961. i 1962. pobjedio je na međunarodnom šahovskom turniru koji se odigrao u Italiji (Imperija). Ovdje smo pomenuli samo najveće uspjehe Čabarkape i Baretića, ali to je samo mali dio iz njihove bogate šahovske karijere. Izuzetne rezultate ova dva šahovska velikana u konkurenciji slijepih šahista ovom prilikom nećemo nabrajati, ali samo po sebi, oni se svakako i podrazumijevaju.
Shodno ovakvoj šahovskoj tradiciji tj. Zainteresovanosti slijepih za šah Savez slijepih Republike Srpske je uložio i ulaže mnogo napora na očuvanju i razvoju šahovske djelatnosti. Uprkos teškom poslijeratnom stanju uspjeli smo organizovati više susreta šahovske reprezentacije SSRS sa reprezentacijama Saveza slepih Srbije i Vojvodine. Naša ekipa je na ekipnom prvenstvu slepih Srbije 2000. godine u Kladovu zauzela prvo mjesto.
U Savezu slijepih RS šahovska aktivnost se sprovodi kroz organizovanje takmičenja na lokalnom nivou (međuopštinske i gradske organizacije), organizovanje i učešće na raznim pozivnim takmičenjima i prijateljskim šahovskim susretima. Kao plod ovakve aktivnosti Savez je do sada organizovao sedam republičkih pojedinačnih šahovskih prvenstava za muškarce, jedno ekipno, četiri za žene i prvo državno, a na drugom, koje se održalo u Mostaru naši šahisti su također igrali zapaženu ulogu. Savez je na svim navedenim prvenstvima, uz obavljanje različitih organizacionih poslova i ulaganje materijalnih sredstava, osigurao i medalje, diplome, pehar za pobjednika i novčane nagrade za najbolje plasirane šahiste i šahistkinje. Slijedi prikaz: